Afgelopen zaterdag werd het clubkampioenschap Weg gehouden. Het was een heerlijke zomerse dag waarin we over het zonovergoten parcours van wielrencombinatie Ahoy scheurden.

Violinde (1e plek), Laurane en Femke vertegenwoordigden de damescategorie. De tweede en derde plaats bij de dames was niet eenduidig en gemoedelijk reden beide dames gezamenlijk over de streep.

Bij de heren zonder licentie eindigde Wouter op de eerste plek, vlak gevolgd door Jan-Willem en David.

Maar Wouter liet het daar niet bij. Met nog genoeg energie in de benen startte hij ook bij de heren met licentie. Hier werd aanvankelijk hard gereden maar toen Dick wat achterop kwam te liggen hield de groep zich vriendschappelijk in. In volle spanning werd er afgewacht en achterom gekeken wie er zou demarreren. Uiteindelijk was het Wouter die los kwam uit de groep en niemand kon hem tegenhouden. Ruben probeerde hem nog in te halen maar het mocht niet baten. Wouter kon zijn geluk niet op en finishte ook hier als eerste over de streep. Ruben eindigde vlak achter hem op de tweede plaats en Aubin eindigde op de derde plaats.

Met deze twee knappe overwinningen mogen we toch wel met trots zeggen dat Wouter de gedoodverfde clubkampioen is!

De winnaar van het CK, Wouter!

Na het CK was er nog een barbecue in het Delftse stadspark Wilhelminapark. Zo’n 20 WTOSers genoten van het avondzonnetje, de heerlijke worstjes, hamburgers en… oja! Stokbrood. Nog voor de barbecue aangestoken was, drentelde er een hondje voorbij. Het kwam kwispelend op het groepje WTOSers af vol goeie bedoelingen, want ja met zo’n gezellig clubje moet je toch even kennis maken. Echter plotseling rook het een geur die zo verleidelijk was dat hij het niet kon weerstaan. In volle galop trok het een sprintje, rende naar de bank met etenswaren en greep met zijn schattige smoeltje – zo snel dat je het bijna niet met je ogen kon volgen – een stokbrood uit de boodschappentas en sprintte een eind weg. Zo snel als het kon schrok het het stokbrood achterover en rende met een voldaan gevoel in zijn harige buikje terug naar zijn baasje. Pontificaal keek het omhoog, alsof het leek te denken “dat heb ik toch even goed gedaan”. Maar het baasje was verontwaardigd en bood ons vol excuses en zeer vriendelijk een nieuw stokbrood aan. Lief toch? Het was een heerlijke afsluiter van de dag, met als laatste nog een welverdiend ijsje bij chocolatier de Lelie. Smullen!